Tante Kamla was een zeer bekende op de Hindoestaanse radio waar ze elke dag horoscopen ten gehore bracht. Hello, mera naam Kamla Sukul aur ye hai apki joti saastre”. Die stem en intonatie kon ik geweldig goed nadoen toen ik intensiever met haar optrok. Ze had een bepaalde snik en een krakerige donkerbruine stem en een bijna niet imiteerbare Engelse, Hindoestaans dialect. Ze kwam immers uit Brits-Guyana, gescheiden en moeder van Shanta en Wandana en wijlen Anil Ramdas. Jaren later schrijft ze het boek “Waar de lotus bloeit“.

Drama en intriges

Haar toneelstukken hadden altijd een sociaal maatschappelijke thema. Ontrouw, relaties, huiselijk geweld, suicide, eerwraak waren heftige thema’s. zij trok pas echt volle zalen. Voordat de toneelstukken begonnen gaf zij via een voice-over concrete instructies aan haar publiek. Voornamelijk wanneer serieuze en dramatische gebeurtenissen ten tonele afspeelden kon zij zich woest maken over het gelach. Ze accepteerde het niet dat mensen om dit soort gewelddadigheden, ook al is het toneel, gingen lachen. Tante Kamla begreep heel goed dat lachen een soort van herkenning was en dat het publiek niet zo goed ermee om kon gaan. Ze voedde letterlijk haar publiek ook op!

Acteurs en actrices

Spelers stonden in de rij om in haar stukken te spelen maar velen konden niet de discipline opbrengen. Lappen teksten onthouden zowel in het Sarnami als in het Nederlands. Des te dichterbij de speeldatum in zicht kwam des te meer er werd geoefend op soms onmogelijke tijden. Ze eiste discipline van haar acteurs en actrices. Je houdt van haar of je haat haar! Ook in haar stukken moest je kunnen acteren, dansen en playbacken. Ze oefende veelal door twee aan twee in tijdsblokken en pas op het laatst met de gehele cast. Je zag mekaar dan soms ook voor het eerst.

De Koningin van Natak

Daarna is er niet iemand geweest die haar stukken kon evenaren. Ze is nog steeds een pittige tante en altijd streng maar liefdevol voor haar spelers en publiek. Zij is de koningin van natak!

Mijn eerste rol was in 1990 een figurantenrol van postbode die een pakketje komt brengen tijdens een heftige ruzie in het toneelstuk “Aurat ghar ke billie nahi“.

Later speelde ik een van de drie vrouwen in “Shyam tere kitni naam“. De meeste stukken speelden we slechts een paar keer. Danny heeft later ook in mooie toneelstukken gespeeld bij tante Kamla.

Vorig jaar 2015 zijn Danny, Olga en ik nog naar het toneelstuk “Give love a chance” van haar geweest en ze was superblij ons te ontmoeten. Ze is echt oud geworden, ze is 78!

Zojuist hebben Danny en ik besloten om haar voor te dragen voor een koninklijk lintje! oktober 2016

Dankjewel tante Kamla Sukul voor de levenslessen.

Met de hartelijke en theatrale groet,

Jane

 

Advertenties