In het boekje “Een blik op ons terugblik” 25 jaar Hindoestaanse Vereniging Laakkwartier staat op ruim vier bladzijdes hoe het concept van dit succesvolle debat is ontstaan. Toch fijn dat het ergens gedocumenteerd is en een mooie herinnering is aan een hectische tijd.

Het Lagerhuis

Het begon in december 2002 met een paar gele plakkertjes. Wat nou als we het bekende programma van de Vara, Het Lagerhuis zouden ombuigen voor, door en met Hindoestanen? Hindoestanen hebben per slot van rekening ook een mening die ze alleen op verjaardagen, feesten en partijen delen. Ze zijn nauw betrokken en werken in de haarvaten van de samenleving. Klein dingetje. Ze zijn zo goed geïntegreerd dat ze daardoor onzichtbaar zijn. Het allerbelangrijkste en ik denk alle andere volksgenoten, ze hangen de vuile was niet buiten. Maar is het vuile was of zijn het dilemma’s. Laat staan discussiëren over de problemen in het openbaar, ook al is het in een gesloten zaaltje. Eén volk in Nederland die dagelijks worstelt met duivelse dilemma’s, dat kinderen moet opvoeden tussen twee culturen. Het leek alsof de algemene topics nooit over hen ging maar over de witte Nederlanders. Het Lagerhuis van de VARA werd dan ook niets voor niets gepresenteerd door Paul WITTEman.

HVL

Ik belde naar verschillende organisaties, ook witte, om een afspraak te maken om mijn fantastisch plan te presenteren of in ieder geval toe te lichten. De meeste kenden mij eerder vanuit mijn theater en comedy en voelde niets voor zo’n serieus programma. Ze hadden mij geframed in een soort van komediant die nu lollig gaat doen over politieke zaken. Ik probeerde hen te overtuigen dat politiek elementen bevat van theater. Vanuit je logos, pathos en ethos juist mensen kan overtuigen. Niemand maar dan ook werkelijk niemand liet zich overtuigen. Velen haakte af want zij dachten dat Hindoestanen er nog niet klaar voor waren. Neu, neu, schudde ik belerend met mijn vingertje. Jullie als gesubsidieerde stichtingen zijn er niet klaar voor! Deze verenigingen hadden en hebben teveel macht om voor hun achterban te bepalen wat zij wel of niet te horen krijgen. Zij zijn ook deel van de politiek.

Waar kwam ik vandaan

En destijds 2002 al he, kon men toch niet tegen de provocerende debattechniek om mensen uit de tent te lokken. Ik zal altijd die Hindoestaanse vrouw zijn en blijven dat niet enthousiast mag zijn of een weerwoord geven. Dat is nu exact waar ik altijd tegen aan liep in die Hindoestaanse gemeenschap. Als vrouw moest ik altijd bescheiden zijn en zeker niet rebelleren. Nu was ik niet echt een vrouw-vrouw die braaf thuis zit met de kinderen en koekjes gaat bakken. Ik was altijd al een multi taskende tomboy met ballen van cup D. Lees ook het artikel iedere expert was ooit een beginner, dan zul je het begrijpen. Als je zo jong op jezelf woont, krijg je een voorsprong op volwassenheid en ben je al vaker gevallen dan opgestaan. In de tijd dat ik op de Frankenslag woonde heb ik leren praten, communiceren, assertief zijn en voor mezelf leren opkomen. Wat mijn ouders jaren hebben geprobeerd gaat u ook helaas niet lukken. Ik was nu eenmaal iemand met een “barka moeh” (grote mond) voor die gemeenschap.

Teleurgesteld maar nog niet verslagen belde ik mijn vader en vertelde over het idee van een discussieprogramma gerelateerd aan de Hindoestaanse cultuur, normen en waarden. Hij was heel terughoudend en zou het met het bestuur van HVL bespreken.

In januari 2003 presenteerde ik het plan aan een driekoppige mannelijk bestuur. Als een soort FBI verhoor werd ik bevraagd over de risico’s maar ook de kansen. Tien jaar geleden was nog sceptischer dan nu. Ik gaf de moed bijna op tot dat oom Bies zei: “laten we het een kans geven. Je krijgt een proeftijd van drie maanden en dan kijken we wel verder”. Zo geschiedde! Het werden geen drie maar ruim vijftien maanden.

Ik kreeg het razend druk. Zij zorgden voor de locatie en ik voor de organisatie. Er moest nog zoveel worden gedaan. Alles regelen voor de panelleden, actuele stellingen, mailings, draaiboeken, jury , persbericht etcetra, enzovoorts, enzomeer. Niet te vergeten dat ik een fulltime job bij KPN had en ook nog een gezin tevreden moest stellen. Ik deed het er gewoon bij.

Mera Juuta hai Japani

Om de saamhorigheid te versterken  bedacht ik wat ons bindt! Sport verbroedert maar zingen verbindt. Als kind was ik al dol op een Indiaas nummer, nooit wetende dat er zoveel symboliek in dit nummer zat. Zodra het hupsend melodietje begon voelde het om in de looppas te marcheren.

Het unieke van dit Hindoestaans Debat is dat we altijd beginnen met “Mera juuta hai Japani”.

Mijn schoenen, ze zijn Japans
En deze broek, is Engels
dit rode hoedje op mijn hoofd is Russisch
Maar nog steeds blijft mijn hart Hindoestaans!

Op een open weg trek ik er op uit en houd mijn hoofd hoog.
Waar is het einde? De bestemming? Alleen daarboven weet het.
Wij reizigers blijven bewegen als een turbulente rivier.
Op mijn hoofd draag ik een rood Russisch hoedje.

Op en neer en naar beneden en naar boven, zo gaan ook de golven van het leven.
Het zijn de dwazen die aan de wal zitten en vragen naar de bewandelde weg.
Beweging is het verhaal van het leven, stilte is het teken van de dood.

 

We gaan beginnen

Op vrijdag 14 februari 2003, de dag van de liefde startte ik het eerste HVLagerhuis. Een bekende Hindoestaan of iemand met cachet uit de gemeenschap als jury, panelleden, stellingen en heel veel communicatie. Op de Noordpolderkade in de Spil zijn we begonnen. Jaren later werd onze vaste plek Theater Pierrot en nu LaakTheater. Soms niet zo altijd een handig zaal opstelling vanwege de haakvormige foyer, maar he, het werkt.

Ook de lokale media kreeg hier geur van en kwam langs nadat we het intern besproken hadden. Je merkte dat panelleden zich terughoudend stelden met het ventileren van ongezouten mening. Tsja, ik had die veilige omgeving gecreëerd en soms wil je een grotere bereik. Met de komst van media hebben we nog al voor wat opschudding gezorgd met bijvoorbeeld de stelling “Hindoebasisschool bevordert niet de integratie“. Panelleden die het eens waren zijn bedreigd, met de nek aangekeken, uitgelachen. Immers bracht het discussie in de stad Den Haag, de stad met de meest inwonende Hindoestanen.

On the road

HVL kreeg nu ook verzoeken van andere verenigingen buiten Den Haag. We zijn alleen ingegaan op het verzoek van Utrecht. We werden er heel warm ontvangen. Alhoewel een zekere ‘nanie’ heeft een van de panelleden flink op zijn plaats gezet over een bepaalde stelling. En terecht! Maar even goede vrienden toen we gezamenlijk een hapje gingen eten.

On the road, weer het debat voortgezet en het heet nu Het Laakerhuis. Als ik weer tijd vindt om het te organiseren en er is animo dan pak ik het weer op. zo deed ik het in 2012 en laatst nog in 2015.

Met nieuwe elementen zoals de zeepkist, integratie komt van twee kanten, ondernemers krijgen 1 minute of fame. Een bloemetje, een hapje een drankje en natuurlijk ook de crisismand!

Ook ik blijf vernieuwen en up to date blijven en aansluiten aan wat het publiek wil. De problemen zijn er nog steeds en er staat een nieuwe generatie met andere normen en waarden.

De feiten

15 HVLagerhuis op de Noordpolderkader ‘De Spil” van 2002-2003

Jury: Rabin Baldewsingh, Pandit Attry Ramdhani, Kamla Sukul, Alfred Abdoelrazak, Mala Kisoendajal, Raj Mohan, Jolanda Bhoejarat, Narsingh Balwantsingh, Sabitrie Marhe, Bisoen Biharie, Zakia Mohabbet-Aliahmad, Hans Sardjoe, Nirmala Rambocus, en drie look-a-likes Shah Rukh Khan, Aiswaija Rai en Hritik Roshan, advocaat Bissessur en als hekkensluiter wederom Rabin Baldewsingh.

15 vaste panelleden en soms hadden we 35 panelleden en deed het publiek ook gewoon mee.

60 uiteenlopende stellingen over normen en waarden tot sociaal maatschappelijke politieke dilemma’s.

Onze bezoekers kwamen uit Rotterdam, Delft, Amsterdam en ander wijken van Den Haag. We hebben genoten en op het hoogte punt ben ik er mee gestopt.

Een van de bewaarde documenten en verslagen van het debat via HinduLife heb ik zojuist gevonden! Lees en verbaas je!

Dit programma is mede dankzij de fossielen van HVL tot stand gekomen en ik alleen heb mag dit concept claimen.

Benieuwd naar dit concept en wil je een toelichting, bel of mail mij gerust.

Met de hartelijke groeten,

Jane

 

 

Advertenties