stadsspeld-den-haagNietsvermoedend moest ik perse verschijnen op een jubileum viering van de Haagse Hindoestaanse Vereniging Laakkwartier in het voetbalzaaltje Laakhage. Ik kwam gehaast van mijn werk en mijn vriendin Ash belde me achteraf gezien wel verdacht vaak om te controleren waar ik inmiddels bleef.

Aangekomen in de zaal was Wethouder Baldewsingh, die ik jaren uit het oog was verloren, enthousiast aan het spreken. Vrijwilligers van HVL werden stuk voor stuk naar voren geroepen met een hele vooraankondiging van hun verdiensten van jarenlange inspanningen voor hun wijk en stad. Nog steeds naief en nietsvermoedend.

Op het moment dat ik vier kaasstokjes achter mijn kiezen duwde- trek na je werk- werd mijn naam geroepen. Ook weer met een hele oeuvre en staat van dienst. Ik bloosde. Als je het zo achter elkaar op een moment uitspreekt is  het inderdaad ook voor mij blozen geblazen. Iemand heeft wat CSI, FBI, CIA speurwerk verricht. In het complot zaten natuurlijk oom Gopal, Mister Shotgun en oompie Bies!

Ik behoor sinds november 2007 nu ook tot een van de pareltjes van Den Haag. Ik vind het normaal dat je vrijwillig en anderen helpt met je kennis en kunde. Ik was nooit bezig met de vruchten maar met het planten van bomen in de stad.

Dit was voor mij een startpunt van erkenning en zette mij aan om mij nog harder in te spannen voor de stad. Ik was extra gemotiveerd toen de wethouder de Stadsspeld opspeldde en zei: “maak me trots“.

Nu september 2016 heb ik een andere mening over vrijwilligerswerk. Ik vind het verdringing van betaalde banen gezien de hoge werkloosheid. Ik zie het als uitbuiting van goed opgeleiden die soms hele projecten draaien en geen redelijke vergoeding tegenover staat. Zodra je jezelf in de kaart wil spelen word je direct teruggefloten of weggezet als ambitieus en banenpikker. Als je positief doch kritisch van buiten naar binnen feedback geeft ter verbetering en professionaliseren ziet men je als je outsider en oproerkraaier.

Bij HVL werd deze gretigheid en ambitie wel gewaardeerd. Ik was de enige brutale vrouw tussen die allochtone bestuursleden, die het vertrouwen kreeg om mijn projectjes te doen. Uiteindelijk waren zij de enige die het risico namen op het spraakmakende HVLagerhuis gebeuren wat er gebeuren door te zetten. Ik gaf vertrouwen en kreeg vertrouwen. Als het gaat om Laak, kan niemand om mij heen!

Na jarenlange vrijwilligerswerk ben ik nu dan ook rigoureus gestopt. De zon gaat misschien voor niks op, maar in mijn situatie heb ik echt genoeg terug gegeven aan de maatschappij en ik wacht tot dat het zich ergens een keer gaat terugbetalen. Ik noem het return in investment.

Daarnaast biedt vrijwilligerswerk geen doorgroeimogelijkheden of opleidingsmogelijkheden voor het doorontwikkelen en vastleggen van je talenten. Het enige wat het mij heeft opgeleverd is een groot netwerk, dat nu ook niets voor mij kan betekenen, lijkt het. Ik ben hier veel verhalen over. Vrijwilligerswerk is prima te combineren met een betaalde baan. Je hebt namelijk  voor dit werk ook centjes nodig om in ieder geval een fiets te hebben en een broodje te kunnen kopen. Daarnaast krijg je wel een eventueel kleine onkostenvergoeding maar die staat niet in verhouding met de gemaakte kosten en baten.

Goede vrijwilligers zijn onbetaalbaar, l0yaal en wanneer je ze alleen met een certificaat of speldje gaat waarderen is dat hun loyaliteit niet meer waard. Kan je ze niet betalen, beloon ze dan door “sociaal te betalen“. Een aanbeveling op LinkedIn, een tweet, een Facebookbericht. Publiekelijk belonen is ook onbetaalbaar.

Ik ben echter wel voor vrijwilligerswerk als activering van een dagbesteding of het bouwen van een netwerk. Mijn ervaring hoeft de jouwe niet te zijn.

Natuurlijk laat ik me weer verleiden om snel een klein dingetje te doen, maar niet gratis of hele projecten naar mijn mij toe trekken. Het is mooi geweest.U kunt mij voor alles inhuren, leasen, zzp’er en detacheren. 

Dankjewel HVL Den Haag voor het voordragen.

Met de hartelijk en Haagse groet,

Jane

 

Advertenties