Goedenavond dames en heren,

Van harte welkom bij alweer de laatste uitzending van dit jaar vanuit het Atrium in het stadhuis. Leuk dat u weer kijkt! In deze uitzending kijken we terug op een enerverend 2015

  • Wijkcentrum blalalalalbla
  • Opening blaalalblalbalbla
  • Maar nu eerst naar blalalalbblala

In het tweede deel van Cineac Den Haag jaaroverzicht kunt u kijken naar:

  • Tentoonstelling blalalalalblaal
  • Theater alblalbalbla
  • Maar eerst kijken we naar blalalalala jeugdwerkloosheid blblalalalbla

Cineac Den Haag maakt wijktv voor de stadsdelen Laak en het centrum.
Voor nieuws, tips en activiteiten mail naar de reactie redactie@cineacdenhaag.nl
U kunt straks de reportage zien over

  • Ouderen blalalalalblaalalblalbal
  • Maar eerst start van blalalalalblaalalblalbla

Dit was het jaaroverzicht van Cineac Den Haag. Wij wensen u fijne feestdagen en een gezond en gelukkig 2016. Proost! Tot volgend jaar!

Dit was ongeveer de basispresentatie voor Cineac en natuurlijk hebben we vele variaties bedacht. Ik hoorde soms te snel: “niks meer aan doen“. It’s a wrap!

De maandoverzichten van Cineac Den Haag zijn nog steeds elke tweede zondag van de maand van 19.30 tot 04.00 uur in de Stadsdeeljournaals Laak en Centrum tijdens de uitzending op Den Haag TV, Ziggo Kanaal 40. Op het Youtube kanaal staan meer dan 600 uitzendingen en items. Ik kon mezelf nooit terug zien omdat ik een andere provider heb die het helaas niet in zijn basispakket heeft opgenomen.

Niets is toeval

Zonder vooraankondiging kwamen twee mannen, een met microfoon en de ander met een camera bij het Laakerhuisdebat een reportage maken. Zo gaan die dingen als men een “perskaart” heeft. Terwijl ik druk bezig ben met de gehele regie van het programma, spreekt de oudere man met een pet me aan en wil weten wat er straks allemaal gaat plaatsvinden. In een paar zinnen vertel ik het maar verwijs hem snel door naar de organisatie die officieel Laakerhuis faciliteert. Oom Bies is altijd de woordvoerder namens HVL geweest dus nu ook.

De beide heren zijn druk in de weer met de camera en een super HD telefooncamera. De cameraman is zo betrokken dat hij tijdens een topic ook zijn hand opsteekt en zijn mening ventileert. Na het energieke debat eten en drinken we gezellig nog wat en de man met pet vraagt wederom een reactie voor de camera te geven. Ik duw mijn vriendinnetjes naar voren. Terwijl ik aan het afronden ben, drukt de man een visitekaartje in mijn hand en zegt: “Kijk maar, laten we een keer bellen“. Dit is overigens dé reportage die is uitgezonden.

Op een zondagmiddag voeg ik het nummer van Chris Kwant toe aan mijn Whatsapp en stuur hem het bericht: “Dag Chris, leuk je ontmoet te hebben. Misschien leuk om een keer af te spreken om kennis te maken. Ik wil je wat beter leren kennen“. Verwarring alom over de laatste zin.

In juli 2015 maakte ik een combinatieafspraak op het Plein waar ik aansluitend een afspraak had met de personeelsadviseur van de fractie PvdA. Chris gaf aan dat ik een spontane  en enthousiaste spreker ben. Zelf twijfelde ik of wel goed genoeg was voor op TV. Ik ben geen Miss India maar draag altijd met trots mijn onzichtbaar kroontje. Ik pas net als Karin Bloemen ook niet in het vierkantje van een camera want mijn persoonlijkheid is al “grande“.  Zet me op een podium met duizend man publiek en ik ga als een banaan. Het is op een of andere manier anoniemer. Het was voor mij dan ook een uitdaging om klein, veel kleiner te acteren. Maar Chris had zoveel televisie ervaring dat hij mij het wel zou leren.

Lokatel, daar is tie weer!

Al pratende kwamen we er achter dat we een gedeelde historie hadden. We hebben allebei gewerkt aan een goed doel. Lokatel / Lokadance dus! Het lijkt me dan ook geen toeval dat ik Chris in 2015 ontmoet. Hij had een dik boek geschreven en ik was ook uitgenodigd voor de boekpresentatie Piraten, migranten en lokatelliesde geschiedenis van lokale omroep in Den Haag en tegelijkertijd zijn afscheidsfeestje bij de Gemeente Den Haag. Het boek kreeg ik later gesigneerd maar je kunt het kopen voor slechts €10,- bij Bol.com. Ik was helaas verhinderd voor de receptie.

Binck 36

Het was alsof ik in een timelapse throw back terecht kwam toen ik met mijn auto het terrein betrad. Ruim twintig jaar geleden had ik er gewerkt als projectassistente PTT Contest. De tijd heeft ook daar niet stilgestaan. De panden aan de Binck zijn enorm verouderd en ziet er uit als een kraakpand. De muffe geur en vertrapte tapijt, alles. Blijkbaar functioneert het nog want het is een komen en gaan van kleine ondernemers die er kantoor houden.

De redactie van Cineac is gehuisvest in het M gebouw, derde etage kamer 17. Mijn eerste indruk van de ruimte was dat het een bende was. Draden hier, hier een halve printer en een bijelkaar geraapt zooitje aan meubilair. Er was namelijk geen budget hiervoor.

Nu ben ik de meest begripvolle persoon ter wereld maar persoonlijk werk ik graag in een opgeruimde omgeving. Tis ook goed voor je eigen gemoedstoestand. het was het bestuur ook niet onopgemerkt gebleven en een paar maanden later was het keurig netjes opgeruimd. Nette bureau’s, kabels opgeruimd, kopjes netjes opgestapeld. Immers is het ook een ontvangst ruimte van gasten.

en…..actie!

De lampen en de camera waren al opgesteld en het zweet brak me uit alle poriën. Als podiumpresentor heb ik altijd kaartjes met steekwoorden maar dit moest zonder opkijken recht in de camera. Dat viel niet mee! Nu ging ook mijn jasje uit want het klotste onder mijn oksels. Plus dat die felle lampen recht in mijn giecheltje verblindend schenen. Na tig keren “en… actie’, stond het er dan op.  De screentest ging met horden en stoten en als je alles achter elkaar zou plakken, had je een mooie compilatie van alleen maar piepjes. Hilarisch!

Op de montagetafel zag ik mezelf terug! Verschrikkelijk! Dat was even schrikken, jezelf terugzien. Daar wen je wel aan! Het viel mij direct op dat ik onderbelicht was en schaduw had. Ik vond ook dat ik het beeld heel geel was. Terwijl ik in het daglicht een natuurlijke uitstraling heb. Dat kan toch anders?

TV West

Hier en daar kende ik wat make-up artists bij de televisie en kon de volgende dag bij Hind terecht. Ze gaf me goede tips om de make-up zo naturel mogelijk te houden. Ook in je kleding moet je het rustig houden. Geen blokjes, rare patronen maar probeer gewoon wat kleding voor de bovenkant. Ze liet me ook in de studio plaatsnemen en maakte wat foto’s om de make-up in combinatie met de belichting te laten zien. Ik was wel tevreden. Die middag ben ik naar de Bijenkorf gereden om de speciale MAC make-up en poeder aan te schaffen. Jaaha, je moet er wat voor over hebben.

 

Ervaringen in de praktijk

Steeds vaker merkte ik dat ik op de redactie tussen die vier muren niet tot mijn recht kwam. Met Chris besprak ik de formule om op locatie de presentatie te houden. Ik voelde me zo opgesloten. Op de montagetafel zag het er gewoon niet uit. Ik kon de totale uitzending ook niet terugkijken op TV want alleen Ziggo zendt de lokale zender uit. De totale reportage inclusief mijn reportages werden ook niet online gezet. Gelukkig wel de eindejaarspresentatie 2015. Zo leer je wel jezelf beter kennen, waar je grenzen liggen of juist geen grenzen.

Chris besloot om mij buiten neer te zetten op een van de vele mooie locaties in Laak en het Centrum. Ik vond het verschrikkelijk om tegen een zwart gat te praten en plakte dan ook een smiley aan de binnenkant van de lenshouder en sprak dan tegen de smiley. Het zijn kleine trucjes om het voor jezelf beter te maken.

In maart dit jaar hebben we samen met Bert een item proberen te maken van het Holi Festival in het Transvaalpark. Helaas door geluidsoverbelasting konden we op de montagetafel er niks mee doen. Jammer van alle voorbereiden maar ook dat hoort erbij.

De vrijwilligers

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Met Rene hebben we een Valentijns-item gemaakt en dat was ook grappig in de Megastores. We mochten er eerst niet zomaar filmen. Maar met de charmes van Chris kwam het helemaal goed. Met Jolien kreeg ik een hechtere band en hebben we ook een keer apart gezeten en wat belangrijke zaken besproken. Ik heb de beker aan mij voorbij laten gaan als bestuursvoorzitter van Cineac Den Haag. Jolien heeft intensief in haar netwerk helpen bemiddelen met het vinden van een baan. Ach en Bert! Bert is gewoon een goede Haagse gozer die keigoed is in montage en nu ik hem ook op mijn Facebook heb, zie ik prachtige foto’s die hij met zijn camera maakt. Met Bernhard heb ik goede gesprekken gehad over werk zoeken en hahahah kom ik Paul toch ook weer via een omweg tegen. Terugkijkend naar de vrijwilligers zie ik allemaal mensen met een vlekje waarvan ik, de beschadigde werkloze.

Het was een mooie tijd waar ik veel mensen heb leren kennen. Ik heb de lessen en het een en ander gedocumenteerd en verzonden naar het bestuur met de boodschap doe er je voordeel mee. 

Romy werd de nieuwe presentatrice en vaste gezicht voor Cineac Den Haag. Tijdens mijn laatste presentatie op het Centraal Station droeg ik de microfoon over. Ik voelde dat het tijd werd iets anders te gaan doen. Als ik er nu op terugkijk is het goed geweest en net op tijd, want in augustus brak ik weer mijn pootje.

Bedankt lieve mensen voor een nieuwe hoofdstuk en leerrijke tijd in mijn leven. Ik neem het mee en ga ook verder. Dit is de eindejaarspresentatie 2015 met mijn Haags dialect.

december-cineac

Met hartelijke groeten,

Jane

Advertenties