jane-bloemen-artistiekHet is september 2016. Er gebeurt veel en tegelijkertijd helemaal nikkes, nada, nothing in mijn leven. Ik sta letterlijk stil op een zevensprong. In de afgelopen jaren en vooral de afgelopen maanden is er veel gebeurd. Ik zit van mijn grote teen tot aan mijn onderbeen in het gips. Nog nooit eerder zo aan de grond genageld en afhankelijk van anderen. Op het kwetsbaarste moment en diepste punt in mijn leven blijf ik toch regie houden. Wat drijft me om niet bij de pakken neer te zitten. Ik kan in oorverdovende stilte alleen nog maar huilen. Maar sterke vrouwen huilen niet, schreef ik begin dit jaar. Het doet wat met je zelfredzaamheid, trots en ego. Het universum of hoe je dat ding wil noemen, spreekt!

Ik ben op ontdekkingsreis in de grotten van mijn gedachten. Ik weet het gewoon niet. 

Het klinkt cliche als mijn oudere vrienden zeggen dat het de overgang is. Er komt een moment in je leven dat je het pas gaat zien als je je ogen opent. Was ik dan blind en zag ik de wereld door een roze bril? Vandaar dat ik hier de dots aan het verzamelen en verbinden ben. Schrijven schijnt therapeutisch te werken. Raise your words not your voice.

Connecting the dots, de verbindingen maken van het verleden met het heden en de toekomst. Herkennen, erkennen, accepteren, loslaten en doorgaan. Waar draait het uiteindelijk allemaal om? Reflecties en waarom heb ik het gevoel dat er patronen en structuren zijn in mijn leven. Never a dull moment! I don’t need therapy! I just need a vacation to Suriname, staat er op een T-shirt.

Er is geen enkel middel dat al mijn levenslessen overzichtelijk op een rijtje zet of mindmapt. Geen flipover, brownpapersessies, powerpoint, schriftje. Niks! Social media, Facebook, Twitter en LinkedIn zijn vluchtige middelen om kort de aandacht te trekken en is zo weggescrolled. Het biedt geen overzicht en verzameling van wie ik ben, wat ik gedaan heb, wat ik kan en waar ik naar toe wil. Ik had eerder op blogspot een verzameling van artikelen maar WordPress biedt betere visuele aspecten en technische mogelijkheden om het aantrekkelijk te maken. Mooie bijkomstigheid is dat het gratis is en een eigen betaalde website onnodig maakt. WordPress ki jai ho! Wordt het ook tijd voor een boek? Waarom zouden ze mijn verhaal willen lezen? Heb ik wel een leesbare schrijfstijl? Ook dat weet ik niet.

Ik weet het gewoon even niet en zoals de Hokjeman zou zeggen:

“In alle landen waar ik kwam en onder alle volkeren die ik ontdekte vond ik geen vreemdsoortige slag mensen dan de Nederlanders. Niet een volk maar een tombola vol culturen, clubs en groepen met vreemde stammen en exotische gemeenschappen. Zoals de klassieke volkenkundige voor mij, zoek ik ze op, ontleedt ze, meet ze en doorgrondt ze. Ik ga op safari in eigen land op zoek naar de rimboe in ons zelf. Noem mij de Hokjesman.

Op zoek naar Jane, wat gelooft ze, wat doe ze in haar vrije tijd, hoe leeft ze, wat wil ze later worden en zijn meer van haar soort?

Met de hartelijke groeten,

Jane

Advertenties